वर्षौंपछि, Miles Travel सँग बिताएको एक अविस्मरणीय रात
तीन वर्ष दुबईको परदेशी जीवनपछि म अन्ततः आफ्नो देश, आफ्नै माटो नेपाल फर्किँदै थिएँ। जहाज दिउँसो करिब ३:३० बजे त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलमा अवतरण भयो। मनमा अनेक भावना थिए—थकान, उत्साह, घर फर्किएको खुसी, र अलिक अनिश्चितता पनि। म भैरहवाको मान्छे, तर काठमाडौंमा त्यो दिन म बिल्कुलै नयाँजस्तै थिएँ।
विमानस्थलबाट सिधै गोंगबु बसपार्क पुगेँ। बसको तालिका, कुन कम्पनी राम्रो, केही थाहा थिएन। मनमा एउटै कुरा थियो— टिकट किन्ने, बस चढ्ने, आराम गर्ने र घर फर्किने।
त्यसै क्रममा साँझ ७:३० बजे छुट्ने Miles Travel को टिकट हात पर्यो। त्यो दिन थाहा थिएन, यही सानो निर्णयले मेरो यात्रालाई कति विशेष बनाउनेछ भनेर।
बस नजिक पुग्ने बित्तिकै म अलि छक्क परेँ। स्टाफको नम्र र मित्रवत् व्यवहार पहिलो क्षणमै मन छोयो। कसैले मुस्कुराउँदै मेरो झोला बसको ट्रंकमा राखिदियो, कसैले सीट देखाइदियो। “केही विशेष आवश्यकता छ ?” भनेर सोध्दा मनै हलुका भयो। लामो समयपछि यस्तो अपनत्व महसुस गरिरहेको थिएँ।
बस चल्नुअघि नै ब्रेक स्टप, डिनर स्टप बारे जानकारी दिइयो र हातमा निःशुल्क पानीको बोतल पनि आयो। हल्का संगीत बजिरहेको थियो। काठमाडौं उपत्यका छोडेपछि बसमा रहेको LED TV मा इन-हाउस मनोरञ्जनका लागि फिल्म चल्यो—र त्यो फिल्म… विश्वास गर्नै गाह्रो… त्यही फिल्म थियो, जुन म तीन वर्षदेखि हेर्न चाहन्थेँ।
त्यो क्षण मलाई साँच्चै लाग्यो— के म सपना देख्दैछु ? परदेशको कठिन जीवनपछि, घर फर्कँदा सबै कुरा मेरो पक्षमा भइरहेझैँ।
बस डिनरका लागि रोकिएको रेस्टुरेन्ट अत्यन्तै सफा, स्वादिलो खाना र राम्रो सरसफाइ भएको थियो। थकाइले च्यापेको शरीर अब हार मानेको थियो। २x१ सोफा सीट यति आरामदायी थियो कि, इमान्दारीपूर्वक भन्नुपर्दा, जहाजको सिटभन्दा पनि राम्रो लाग्यो। म थाहा नपाउँदै निदाइसकेको रहेछु।
रातको कुनै समयमा स्टाफले नम्रतापूर्वक उठाए— “ट्वाइलेट ब्रेक लिनुहुन्छ ? तातो चिया पनि छ।”
रातको त्यो शान्त वातावरण, हल्का चिसो हावा, तातो चिया—सबै कुरा मन छुने थियो। म त्यो रात साँच्चै खुसी थिएँ।
यात्राका क्रममा मैले ड्राइभरको सुरक्षित ड्राइभिङ पनि ध्यान दिएँ। एकदमै जिम्मेवार र शान्त। मनमनै सोचें— यी सबै स्टाफ राम्ररी तालिमप्राप्त होलान्।
बीच यात्रामा एउटा वृद्ध महिलालाई वान्ता भयो। त्यो अवस्था देखेर धेरै यात्रु चिन्तित भए। तर Miles Travel का स्टाफले जसरी त्यो स्थिति सम्हाले, त्यो प्रशंसनीय थियो। आवश्यक स्यानिटाइजेसन, सफाइ, र वृद्ध आमालाई दिइएको सम्मानले सबै यात्रुबाट प्रशंसा पायो। त्यो क्षण मभित्र एउटा भावना जाग्यो— के हाम्रो देश साँच्चै अगाडि बढ्दैछ ? किनकि यस्ता व्यावसायिक र मानवीय व्यवहार पहिले दुर्लभ थिए।
रात बित्दै गयो… बिहानीको उदाउँदो सूर्यले मेरो सहर, मेरो भैरहवामा स्वागत गर्यो। घर फर्किएको महसुस, मनभरि सन्तोष।
बसबाट ओर्लँदा मैले स्टाफसँग भिजिटिङ कार्ड मागेँ—भविष्यका यात्राका लागि। त्यो रात, त्यो यात्रा, त्यो अनुभव—सबै कुरा मनमा गहिरो छाप छोडेर गयो।
Miles Travel सँग बिताएको त्यो रात साँच्चै अविस्मरणीय थियो। वर्षौंपछि पनि सम्झँदा मन मुस्कुराउँछ।
कति सुन्दर रात थियो त्यो…